Facebook
  • Odkryj niezbadane piwnice w północnej części fortu...

Bateria kazamatowa dostępna do zwiedzania!

Kilka zdjęć kolejnej atrakcji, którą znajdziecie na Forcie

Wystawa poświęcona Oficerom Oflagu VIIIB,

Izba pamięci poświęcona Polskim żołnierzom którzy byli więzieni na Forcie Ostróg Kolejna Wystawa otwarta do zwiedzania.

Witamy w Fort Ostróg – budowli ludzkich rąk, którą warto zobaczyć

Fort Ostróg jest to samodzielne dzieło obronne, stanowiące kluczowy element zewnętrznej ochrony fortecy srebrno-górskiej. Fort wzniesiono w latach 1766-71 na splantowanym stromym, skalnym wierzchołku Ostrogu (Forteczna Góra) 627 m npm. Fort jest obok głównego obiektu Donjon najlepiej zachowany z całego kompleksu obronnego.

Jedyny fort mieszczący się po stronie Gór Bardzkich. Fort reprezentuje typ półksiężycowy – zarys rawelinowy, pięcioboczny skierowany liniom ognia bojowego w stronę południowo-wschodnią. Fort składa się z dwukondygnacyjnych kazamat ze strzelnicami. Kazamaty otaczają wieloboczny dziedziniec z którego prowadzą wejścia do poszczególnych skrzydeł, oraz na koronę fortu (…) Kliknij, poniższy przycisk, aby czytac dalej…

Zobacz galerię zdjęć Fort Ostróg

Historia jakiej nie znacie!!!

      Budowa Fortu   Osiemnastowieczna Twierdza Srebrno – górska została wybudowana z rozkazu króla Prus Fryderyka II zwanego później wielkim w latach 1765-1777 według projektu płk. Ludwiga Wilhelma Regelera. Współpracowali z nim przez długie lata budowy inżynierowie wojskowi, m.in.: Foris, Gontzenbach, Hartmann, Lahr, Strauss, Wetig. Warownia według planów miała wzmocnić system obrony południowej granicy Prowincji Śląskiej. Należy podkreślić, iż od 1742 roku Śląsk znajdował się pod panowaniem pruskim. Budowa tego typu obiektów miała na celu zapobieżenie przed ewentualnymi atakami ze strony wojsk austriackich. Pas sudeckich, granicznych umocnień, obejmował wcześniej Twierdzę w Nysie, Kłodzku i Świdnicy, niezbędne okazało się uzupełnienie systemu obrony na odcinku między Kłodzkiem a Świdnicą. Zespół Forteczny powstał w zgodzie z założeniami staropruskiej szkoły fortyfikacyjnej, inspirowanej także rozwiązaniami szkoły niderlandzkiej, włoskiej i francuskiej a także z wdrożeniem myśli teoretycznej wielu innych strategów fortecznych. Przy budowie Twierdzy Srebrno – Górskiej wykorzystano optymalnie walory terenowe.   Rozmiary   We wnętrzu wielu obiektów fortecznych utworzono 350 pomieszczeń, w których mogło przebywać nawet do pięciu tysięcy żołnierzy. W obszernych, podziemnych magazynach fortów przewidziano miejsce na olbrzymie zapasy amunicji do muszkietów, dział i moździerzy a także żywności, opału, i wielu, wielu potrzebnych rzeczy które miały pozwolić żołnierzom na przetrwanie nawet rocznego oblężenia. W 1778 roku uzbrojono warownię w nowego typu działa, haubice i moździerze.   Idealne położenie   Teren okalający wszystkie obiekty należące do Twierdzy został pozbawiony drzewostanu, krzaków i wysokich traw w celu dobrej widoczności przedpola w odległości niemal kilometra od murów. Ze znacznej odległości wszystkie budowle Twierdzy nabrały wspaniałego wyglądu i w wielu kręgach ówczesnej Europy nazywano ją drugim Gibraltarem wschodu.   Dawna historia   Twierdza Srebrno – Górska jako jedyna na Śląsku, nigdy nie została zdobyta mimo wielu szturmów przez nacierające oddziały wojsk Napoleońskich w roku 1806 oraz 1807. Stacjonujący w Twierdzy garnizon był kilkakrotnie stawiany w stan pogotowia, a w szczególności na początku 1807 roku. Powstrzymano także niemal całkowite oblężenie Fortów, Ostroga i częściowe tak zwanych Słomianych Czepców przez wojska Napoleońskie. Twierdza pozostała jako ostatni wówczas na Śląsku punkt czynnego oporu do lipca 1807, następnie w Tylży został podpisany pokój przez cesarza Napoleona Bonaparte i Króla Pruskiego Fryderyka II zwanego później wielkim. Kilkanaście lat po podpisaniu pokoju, było to w 1816 roku, podjęto pierwszą decyzję przez Sztab Pruski o jej rozbrojeniu. W okresie 1830-1848 Twierdza pełniła funkcję pruskiego więzienia politycznego a także kryminalnego. W murach kilku fortów przetrzymywano wielu niemieckich działaczy liberalnych i demokratycznych, także anty – monarchistycznych m.in. Fritza Reutera. W 1850 roku twierdzę ponownie uzbrojono, ale już w 1867 roku – ze względu na wchodzące zmiany jakie nastąpiły w technice oraz taktyce wojskowej podjęto decyzję o jej całkowitej demilitaryzacji. Utworzony został wówczas nieopodal poligon wojskowy a wokół Fortów prowadzone były doświadczenia z nowymi rodzajami ciężkiej broni oblężniczej, zaś obszerne kazamaty spełniały role magazynów dla wojska. Na legendarnym Forcie Ostróg przetrzymywano w dawnym magazynie mąki i kasz nowy produkt nazywający się „bawełna strzelnicza”. Tam też testowano najnowszy moździerz oblężniczy , moździerz ważący ponad 11 ton mogący miotać pociski ponad 300 milimetrów o wadze około 50 kilogramów. Początkowo według projektu miano go ustawić w rejonie baszty północnej Donjona , wycofano się z tego projektu z uwagi na problemy transportowe pojawiające się już na początku krętej drogi na fort Donjon. Legendarny moździerz zaciągnięto po małej korekcie drogi na Fort Ostróg, żeby go ustawić powiększono wał zachodni wraz z bastionem południowo-zachodnim. Powiększony bastion południowo-zachodni stał się tym legendarnym miejscem testów nowej broni oblężniczej, zaś kilkaset metrów poniżej jest dolina, która wówczas stała się poligonem, na który padały wystrzeliwane pociski z tego potężnego moździerza. Na Forcie Ostróg testowano wspomnianą bawełnę strzelniczą, którą mieszano z prochem w celu wzmocnienia ładunków we wspomnianym moździerzu. Podczas prób z bawełną strzelniczą stała się tragedia , prawdopodobnie z powodu zbyt wielkiej ilości bawełny w ładunku w moździerzu, eksplodował wewnątrz pocisk, który spowodował rozerwanie komory. Elementy tego wielkiego moździerza wpadły do wewnątrz Fortu, przebijając dach spichlerza i wpadły na magazynowane tam znaczne ilości bawełny. Powstał ogromny wybuch, gdzie przeogromna siła niszczącą spowodowała znaczne uszkodzenia wewnątrz tego Fortu , nawet dwu metrowe ściany wewnętrzne zasypały okalającą tam istniejącą, suchą fosę. Zginęło tam wielu żołnierzy, których nigdy nie odnaleziono, do czego armia nigdy się nie przyznała. Dla upamiętnienia zdarzenia, postawili jedynie przed Fortem trzy spiżowe krzyże.     Historia współczesna   Pod koniec XIX wieku Twierdza stała się popularna jako atrakcja turystyczna. Wiązało się to z przeprowadzeniem prac konserwatorsko-remontowych , obejmujących prawie wszystkie obiekty forteczne, historycznej Twierdzy Srebrno- Górskiej. Wspominany tutaj Fort Ostróg został po gruntownym remoncie Górskim Schroniskiem Młodzieżowym. Podczas II wojny światowej od stycznia 1940 roku głownie na Ostrogu w Forcie Twierdzy mieścił się Obóz o zaostrzonym regulaminie, w którym przebywali Polscy Oficerowie wzięci w 1939 roku do niewoli. Od 1941 roku przetrzymywani byli żołnierze różnych narodowości: Polacy, Rosjanie, Belgowie, Francuzi, Grecy, Finowie lecz tylko na Forcie Wysoka Skała, Strohhaube i na Forcie Rogowym. Sam główny obiekt Donjon według zeznań wielu jeńców nie był obozem z uwagi na trudność opanowania obiektu. Mieściły się tam biura Hitlerjungend, SS i Schutzpolizei. W połowie sierpnia 1944 roku na wspomnianych Słomianych Czepcach zakwaterowano internowanych jeńców Fińskich, którzy tam przebywali na specjalnych warunkach. Czas przebywania Finów na Forcie był dość krotki i zakończył się tajemniczą tragedią. Po wojnie Warownia znalazła się w granicach Państwa Polskiego, lecz część Fortów nie miała szczęścia, gdyż jednostki Radzieckie zwoziły tam niewybuchy i niewypały, które później detonowano. Polscy saperzy przyczyniły się to zawalenia drogi krytej i baterii kazamatowej, gdyż testowano tam ładunki kumulacyjne. Dopiero w latach 60-tych...

Facebook